Mang Ujo Jeung Buku Pikaseurieun

Mang Ujo Jeung Buku Pikaseurieun


Di hiji kampung nu tenang, Mang Ujo téh kawentar salaku tukang humor. Iraha waé ngobrol jeung manehna, pasti aya we nu ngagebah seuri. Tapi aya hiji kabiasaan Mang Ujo nu rada anéh: mun maca buku, pasti sok seuri tarik pisan!

Dina hiji poé, anjeunna datang ka taman baca kampung. Siga biasa, Mang Ujo nyokot hiji buku, tuluy calik bari mimiti maca. Teu lila, dumadakan…

“Hahahahahahahaa! Aduh! Hadeuh! Hahaha! Nya, teu disangka!”

Jalma-jalma nu keur maca jadi heran. Si Iteung, nu keur husu maca novel cinta, neundeun pananya, “Mang, nu dibaca naon atuh? Novel lucu?”

Mang Ujo nyengir. “Ieu mah kamus basa Sunda, tapi abdi maca kecap ‘bajing luncat’, euleuh, éta téh asa katingali dina bayangan sirah abdi aya bajing keur luncat-luncat!”

Sadaya jalma melong.

Henteu lila, manehna balik maca, tuluy…

“Hahaha! Aduh aduh! Ridu ngaran ucing! Wah, ieu mah eces keneh keneh!”

Si Ujang melong, “Mang, naon deui atuh nu lucu?”

Mang Ujo seuri bari némbongkeun kaca buku. “Lah, ieu mah abdi maca kecap ‘kuda beureum’! Kumaha atuh, kuda kok beureum? Asa kuda diwarnian ku budak TK!”

Sadayana teu bisa nahan, maranéhna ikutan seuri. Nu awalna keur maca serius, ayeuna mah ngajeblag kabawa ku humor Mang Ujo.

Ti harita, tiap Mang Ujo datang ka taman baca, lain ukur maca buku, tapi ogé ngajadikeun sakabéh nu aya di dinya seuri! 😆📖

Next Post Previous Post